CookieMonsters

13april2014

Natuurlijk had ik toen al van cookies gehoord! Ik werd er op internet dagelijks mee geconfronteerd. Toch leek de geboorte van elk van mijn twee kinderen de cookie-marketing naar een heel ander level te tillen. Niet alleen in de negen maanden voorafgaand vulden advertenties over positiekleding, babybedjes en middeltjes tegen uiteenlopende prenatale-ongemakken meer en meer het browser-scherm, ook de postnatale fase werd marketingtechnisch goed begeleid: van peuterkleding via sportschool-abonnementen naar bikini’s en van frivole jurkjes naar weekendjes weg met z’n tweeën. Omdat de cyclus van kinderen krijgen zo zijn standaarden kent, kan vrij goed ingeschat worden in welk stadium je zit en wat de mogelijke behoeften zijn. De “Moeder-Cookies” zorgen er voor dat adverteerders haarfijn het tijdstip weten waarop je als vrouw je lijf terug wilt en wanneer je als partners weer meer tijd voor elkaar hebt. Dit is niet alleen een gevolg van recent zoekgedrag, maar ook van zoekgedrag maanden eerder. De wekkers zijn dan simpelweg al gezet.

Buiten dat het vreemd aanvoelt wanneer je leven zo geautomatiseerd wordt, is hier op zich niet zo veel mis mee. Men wordt immers ook minder geconfronteerd met producten waar je geen interesses in hebt. Bovendien zorgt artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet (in de volksmond “Cookiewet”) er sinds 2012 voor dat we enigszins zelf in de hand hebben hoe ver we inbreuk laten maken op onze privacy. Enigszins… want zonder ergens een cookie-waarschuwing te accorderen is internetten vrijwel onmogelijk geworden.

Wat echter opmerkelijk is, is dat ondanks die vernuftige technologie en informatieverwerking blijkbaar niet voorkomen kan worden dat het moment en de context van advertentie-plaatsing onhandig kan uitpakken. Merkwaardig dat dáár nog geen oplossing voor is. Want waarom zou je als Cheaptickets.nl nou in een nieuwsitem willen verschijnen dat over de opzettelijk gecrashte Germanwings-vlucht 9525 in de Franse Alpen gaat? Eerder in maart had ik naar vluchten richting Spanje gezocht… Nu was de combinatie op mijn beeldscherm wel heel beroerd. Ik volgde slechts het nieuws. En waarom zou je als energie leverancier met goedkoop gas en stroom willen adverteren op de dag van de Auschwitz herdenking en naast een online artikel daarover. Daar schiet target-marketing toch wel heel erg zijn target voorbij! Uit fatsoen wil je daar als merk toch niet terecht komen en je publiek mee confronteren?

Nu mijn kinderen wat ouder zijn en ze online Thomas de Trein willen kijken, komen ook zij hiermee in aanraking. Vorige week werd voor het Youtube-filmpje “Thomas en Duncan de Toverlamp” eerst een niet te skippen Nivea Commercial afgespeeld. Een dame in een heel klein blauw broekje danste rond. Mijn zoon vroeg wat dat voor broekje was…
Met de commercial zelf is niets mis… ook horen bepaalde zaken bij het leven en de maatschappij waarin wij leven. Dit item wordt dan ook niet geschreven uit overbezorgdheid of bescherming. Echter zou je zeggen dat met huidige technologie dergelijke onhandige combinaties voorkomen kunnen worden. Bovendien is de vraag hoe de Reclame Code Commissie hiermee omgaat. Er wordt immers via een achterdeur rechtstreeks op kinderen geadverteerd.

De genoemde voorbeelden uit de afgelopen drie maanden zijn cookie-monsters, gedrochten die dagelijks te vinden zijn binnen internet marketing. Ik kan mij niet voorstellen dat ik op precies die drie onbewaakte ogenblikken keek. Als merk moet je dat helemaal niet willen accepteren. Het zijn immers kostbare reclame-uitingen, ontwikkeld door inventieve reclamebureau’s en internet-wizards. Die zouden dit toch beter kunnen doen? Of zou onverschilligheid hierin een rol spelen. Ik mag hopen van niet. Dat zou het tot een verdrietig verhaal maken waarin veel kwaliteit en rendement zinloos verloren gaat. Bovendien zou dat de optimalisatie en vooruitgang van dergelijke internet marketing in de weg staan. En daar geloof ik niet in.

 

Mvgr. R. Faber, eigenaar Reynhard. Ontwerp & Communicatie

Service
Blog-overzicht